Baner nagłówkowy portalu

Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pańskim, król Izraela! (Jana 12:13)

Henryk Rother-Sacewicz, Rys historyczny zboru w Sosnowcu

Historia Zboru Kościoła Chrystusowego w Sosnowcu związana jest z postacią Pastora KONSTANTEGO SACEWICZA (*21.05.1912 – †14.03.1994). Konstanty Sacewicz nawrócił się (postanowił realizować Bożą wolę w swoim życiu) mając lat 12. Chrzest Wiary (poprzez zanurzenie) przyjął 16.07.1933 r. W tym czasie zamieszkiwał w Kobryniu, woj. poleskie (50 km za Brześciem n. Bugiem). W roku 1932 ukończył z wyróżnieniem szkołę średnią. Nie mógł jednak znaleźć w ówczesnej Polsce i na tamtym terenie żadnej pracy ponieważ był innowiercą. 12 maja 1935 r. zawarł związek małżeński z Ksenią Kraczyną. W r. 1937 znalazł w jednej z gazet informację, że w Sosnowcu jedna z fabryk (późniejsza Huta „Milowice”) potrzebuje pracownika o kwalifikacjach jakie posiadał Konstanty. Po pozytywnym odzewie na jego ofertę przyjechał do Sosnowca sam, by w następnym roku (‘38) sprowadzić też i żonę.

W tym czasie w Sosnowcu istniał niewielki Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów (kaplica mieściła się przy ul. Orlej). Włączył się do pracy tego Zboru, choć formalnie nie przyjął członkostwa. K. Sacewicz wygłaszał tu kazania, prowadził godziny biblijne, a jak zachodziła potrzeba prowadził też duszpasterstwo wśród chorych.

W chwili wybuchu II wojny światowej br-wo Sacewiczowie uciekają do rodzinnego Kobrynia, by wkrótce jednak znowu wrócić do Sosnowca (zostali uprzedzeni o grożącym im zesłaniu na Syberię).

Nabożeństwa w kaplicy przy ul. Orlej odbywały się bez żadnych zakłóceń do 1 stycznia 1940 r. Tego dnia na nabożeństwo przyszli dwaj niemieccy policjanci i postawili warunek albo odbywania nabożeństw w języku niemieckim albo zamknięcia kaplicy. Wybrano tę drugą możliwość, choć praktycznie nie przestano prowadzić nabożeństw w j. polskim. Najpierw prowadzono je za każdym razem w innym prywatnym domu członków Zboru. Od stycznia 1941 r. w mieszkaniu br-wa Sacewiczów przy ul. Jasnej (obecnie Warmeńczyka) raz w miesiącu odbywały się tajne nabożeństwa w j. polskim. Było to w tamtym czasie bardzo niebezpieczne. Pan Bóg tak jednak sprawił, że nie było żadnych nieprzyjemności z tego powodu. Po wojnie w 1945 i pierwszej połowie ’46 r. garstka ewangelicznie wierzących ludzi, w której byli i ci z przed wojny i ci, którzy przyjęli Chrzest w czasie wojny, próbowała nawiązać kontakt ze Zborem Baptystów w Katowicach oraz odzyskać kaplicę przy ul. Orlej. Ówczesne władze Kościoła Chrześcijan Baptystów nie przejawiały jednak zainteresowania działalnością religijną na terenie Sosnowca. Nie udało się też odzyskać kaplicy. Równocześnie nawiązano kontakt z Kościołem Ewangelicko-Augsburskim w Sosnowcu, którego władze umożliwiły odbywanie nabożeństw najpierw w zakrystii kościoła potem w nawie bocznej, by w końcu udostępnić cały kościół przy ul. Żeromskiego 2. W czerwcu 1946 r. wierni Zboru w Sosnowcu podjęli decyzję, by związać się organizacyjnie ze Zjednoczeniem Kościołów Chrystusowych. Z inicjatywy Zboru w Sosnowcu w pobliskiej Dąbrowie Górniczej 26.XII.1948 r. odbyło się pierwsze nabożeństwo w adoptowanej z mieszkania kaplicy Stacji Misyjnej. Stacja ta w r. 1953 uzyskała prawa samodzielnego Zboru.

Dnia 20 września 1950 r. Pastor Konstanty Sacewicz, przebywający w tym czasie na kuracji w Kudowie Zdroju, został aresztowany pod zarzutem zdrady stanu. Dzień wcześniej władze komunistyczne aresztowały praktycznie wszystkich duchownych nie tylko Kościoła Chrystusowego ale też i wielu innych ewangelicznych kościołów. Również wielu duchownych Kościoła Rzymsko-Katolickiego, Ewangelicko-Augsburskiego (i innych) znalazło się w tym czasie w więzieniu, wszyscy praktycznie pod tym samym zarzutem, zdrady Państwa. Pastor Konstanty przebywał w areszcie przez okres 6 miesięcy. W tym czasie ciężar odpowiedzialności za Zbór wzięła na siebie jego żona, Ksenia.

W 1951 r. powstał przy Zborze chór. Prowadził go przez wiele lat br. Ferdynand Karel, (późniejszy Pastor Zboru Zielpnoświątkowego „Betania” w Katowicach). Prowadzona była też praca wśród dzieci, tzw. Szkółka Niedzielna.

Nabożeństwa w kościele ewangelickim odbywał Zbór sosnowiecki do 31 grudnia 1956 r. W r. ’56 władze miasta Sosnowca postanowiły, by dawną kaplicę przycmentarną mieszczącą się przy cmentarzu ewangelickim (ul. Smutna 6) zamienić na prosektorium. Wtedy proboszcz ewangelicki, ks. Emil Kowala, zaproponował pastorowi Sacewiczowi, by Zbór przeniósł się z kościoła do tej kaplicy. Pierwsze nabożeństwo odbyło się w niej 1.01.1957 r. W dalszym ciągu działał chór (wspólny z wiernymi z Dąbrowy Górniczej), nadal prowadzona była praca wśród dzieci i młodzieży. Zbór Sosnowiecki stał się inicjatorem powstania pracy Kościoła Chrystusowego w Rybniku, Katowicach, Jaworznie, w pewnym okresie w Mysłowicach i Łaziskach Górnych.

Po śmierci pastora Konstantego (14 marca 1994 r.) na p.o. Pastora został powołany kaznodzieja Zdzisław Skiba, który zginął śmiercią tragiczną 31 grudnia tegoż roku. W kwietniu ’95 r. na p.o. pastora został powołany kazn. Dariusz Dominiak, który prowadził pracę do marca 1998 r. Przez rok czasu Zbór był bez Pastora a opiekę duszpasterską sprawował prezb. Henryk Rother-Sacewicz, będąc równocześnie Naczelnym Prezbiterem Kościoła. W dniu 28 marca 1999 r. został on powołany na Pastora Zboru.

Biorąc pod uwagę warunki lokalowe, Zbór czynił starania by je polepszyć. Po wielu rozeznaniach, zdecydowaliśmy się nabyć obiekt usytuowany przy ul. Radosnej 62. Budynek przejęliśmy od byłych właścicieli 30 kwietnia 2001 r. Prace remontowo adaptacyjne rozpoczęliśmy 6 czerwca a w dniu 14 października dokonano uroczystego poświęcenia obiektu do celów sakralnych.

Obiekt ten przyjmujemy jako dar od Boga, gdyż nas – wiernych Zboru w Sosnowcu – nie byłoby stać ani na jego zakup, ani na jego remont. Przyjmujemy go jako wyzwanie od Boga do nowej służby dla Boga i dla ludzi. Wierzymy, że Stwórca będzie nam w tym błogosławić.

Źródło: www.kzchsosnowiec.w.interia.pl. Artykuł zamieszczony za zgodą autora.